CAGR pozwala lepiej zrozumieć realne tempo, w jakim dana inwestycja rośnie na przestrzeni dłuższego czasu.
Zaletą CAGR jest jest to, że uwzględnia on efekt procenta składanego i zmniejsza wpływ krótkoterminowej zmienności na prezentowany wynik, przez co nie zakłamuje rzeczywistości tak, jak średnia arytmetyczna licząca procent prosty.
Przykład zastosowania CAGR
Załóżmy, że inwestor lokuje 10 000 zł w jednostki funduszu inwestycyjnego, który po pierwszym roku osiąga 100% zysku i pomnaża tę kwotę do 20 000 zł. Po drugim roku jednak fundusz spada o 50%, zostawiając inwestora z jednostkami o pierwotnej wartości 10 000 zł. Dzieje się tak, ponieważ spadek o 50% liczony był od wyższej bazy (20 000 zł) niż wzrost o 100%.
W przypadku zwykłej średniej i zwykłego procenta prostego, fundusz mógłby się pochwalić, że wypracowuje średnioroczne zyski na poziomie 25%. W pierwszym roku zysk wyniósł 100%, w drugim -50%, a zatem średnioroczny zysk po dwóch latach to 25%. Dlaczego? Ponieważ: (100+(-50)/2)=25.
Z punktu widzenia inwestora nie będzie to jednak prawda, ponieważ jego realny zysk wyniósł 0% i taką właśnie wartość wskaże CAGR. Dlatego CAGR jest wskaźnikiem, który powinien być używany przy ocenie historycznych zwrotów z danej inwestycji lub przy porównywaniu zwrotów z wielu różnych aktywów, funduszy lub portfeli.
Więcej na temat liczenia swoich zwrotów można przeczytać w artykule: Jak policzyć swoje zyski i dlaczego wiele osób robie to źle.